Dan raviola

Dan raviola se obeležava svakog 20. marta. Izuzetno meki i ukusni, ravioli su italijanska vrsta punjene paste, koja se nalazi na meniju mnogobrojnih restorana širom sveta.

Ravioli su vrsta sveže italijanske paste, koja se sastoji od tanko istanjenih delova testa sa jajim, između kojih se nalazi fil od mesa, sira ili povrća. Ravioli su uobičajeno četvrtastog oblika, ali mogu biti i okrugli i trouglasti. Ravioli punjeni povrćem se u Italiji smatraju posnim, i obično se jedu uveče, a najčešće petkom.

Vrsta fila će najviše zavisiti od oblasti Italije u kojoj se prave, a često ravioli imaju i drugi lokalni naziv.

Ravioli se poslužuju kao knedle u supi, ili barene uz moču od mesa ili sos, koji se takođe razlikuje od delova Italije u kojima se prave.

Uobičajeno se prodaju sveži ravioli, koji imaju rok trajanja od par nedelja.

Naziv raviolo je nastala od italijanske reči rivolđere (riavvolgere), koja znaći uvijati.

Ravioli se odlično slažu uz italijanska vina kao što su: Chianti, Barbera, Soave, Pecorino i Fiano. Takođe se slažu uz crveno vino Pinot Noir, ali i belo vino Chardonnay.

Pročitajte još:
Dan tortelina
Dan fetućina Alfredo

Vrste raviola

U Italiji postoje razne vrste raviola koje se razlikuju po obliku, veličini, filu i sosovima sa kojima se služe.

Ravioli se nalaze na spisku tradicionalnih poljoprivredno-prehrambenih proizvoda, koji je sastavilo italijansko Ministarstvo poljoprivrede.

U italijanskim oblastima Romanja, Marke, Toskana i Lacio, ravioli se prave sa filom od rikote i spanaća, koji se začinjava crnim biberom i muskatnim oraščićem, a poslužuju se u paradajz sosu, sosu od bosiljka, sosu od putera sa mirođijom i narendanim parmezanom.

Na Sardiniji ravioli se obično pune rikotom i spanaćem, a začinjavaju se šafranom i rendanom koricom limuna, a postoje i ravioli od krompira pomešanih sa nanom, koji se nazivaju kulurđiones (culurgiones).

Na Siciliji ravioli su uglavnom punjeni rikotom, a služe se u sosu sa svinjski mesom.

U Lombardiji ravioli se pune mesom žutog grgeča i rečnih rakova, začinjenih nanom, a poznati su pod nazivom Sesto Kalnde ravioli (Sesto Calende Raviolo).

U Bargamu ravioli se pune filom od svinjetine Gran Padana, hleba i začina, a služe se u sosu od lešnika, slanine i mirođije.

Pored slanih raviola, u mnogim oblastima Italije se prave i slatke raviole, koje se obično pune rikotom, a zatim se prže.

U gradu Sent Luis u američkoj državi Misuri nastali su tostirani ravioli, koji su popularna grickalica u Americi.

Takođe, širom sveta postoje različite varijante sveže punjene testenine, koja potseća na raviole.

Istorija nastanka raviola

Najstariji zapis o raviolama nalazimo u najstarijem srednjovekovnom kuvaru "Knjiga o kuvanju" ("Liber de Coquina"), za koju se pretpostavlja da je napisao nepoznati Italijan iz oblasti Napulja, u periodu između 13. i 14. veka, kada su se Arapi povukli pred nadmoćnijim Normanima, koji su u tom periodu zauzeli Siciliju. Pouzdano se zna da je u ovom periodu na Siciliji nastala sušena pasta, zbog čega se pretpostavlja da su tada nastale i raviole, kao italijanski oblik arapske testenine pod nazivom sambusaj, ili sambusak, od koje poreklo vode i čuvene samose.

Takođe se pretpostavlja da su u to doba nastale i malteške raviole, pod nazivom "ravjul", koje se obično pune lokalnim ovčijim sirevima irkota ili gbejna.

U 13. veku raviole pominje i italijanski hroničar i franjevački fratar, Salimbene da Parma, a vek kasnije i Đovani Bokačo u svom "Dekameronu", kada ih u svojim pismima pominje i Frančesko di Marko Datini (Francesco di Marco Datini), trgovac iz Prata. Sredinom 14. veka u Veneciji, nastao je i recept za raviole sa zelenim začinima, pomešanim sa jajima i svežim sirom, koje su se, dobro začinjene, služile u supi. U 16. veku đenovski pesnik Paolo Foljeta u jednoj svojoj pesmi pominje da su se arapski pirati najviše plašili mirisa raviola, a papski kuvar Bartolomeo Skapi (Bartolomeo Scappi) spremio je raviole sa piletinom za papsku konklavu 1549. godine.

Interesantna je i činjenica da su se raviole već u 14. veku pripremale i u Engleskoj, gde ih pod nazivom "rauioles" pronalazimo u Anglo-normanskom zapisu na pergamentu pod nazivom "Kuvar" (vellum manuscript "Forme of Cury").

U Prvom svetskom ratu za potrebe italijanske vojske, osmišljeni su već pripremljeni ravioli u sosu, koji su se prodavali u konzervama. Ove konzervirane raviole kasnije su nastavale da proizvode i razne prehrambene kompanije poput "Heinz" i "Buitoni".